Ben senin bana gelmelerini sevdim hep.
Kulağıma fısıldadığın makamlı... makamsız... şarkılarını sevdim.
Unutulan ruhuma verdiğin ışığı gördüm,
Bir akşam üstü.
Çözdüğün dilimi sevdim kendimde.
Belki de sisli bir havada sarılmanda sıkıca,
Göz gözü görmezken bana dokunmandı içimi yakan.




ben bu şiire 0 verdim o yüzden değil mi zaten şehir newyork
şiiriniz cok güzel.yeni şiirlerinizi yayınlarsanız sevinirim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta