zor zamanların kara tünellerinden geçtim
silik bir gölge gibi duvar diplerinden yürüdüm gittim
sıkılı avuçlarımda birkaç gül yaprağı
geçmiş yazların bordo renkli anısı
kararmış bir gün batımı ışığa çıktım
ışıklar solmuştu varsın solsun yine de çıktım
göğsümde boğulmuş nefesim
ağzımda ıslığım uzun yollar boyunca tek yoldaşım
zor zamanların kara tünellerinde çok zaman
çömeldim boğula boğula ağladım
an geldi tünellere alıştım
nihayet anladım ki ben hatayı
hayatı güneşli geniş ovalar
ışıklı deniz kıyıları sanmakla yapmıştım
30.07.2004/ankara
Kayıt Tarihi : 20.10.2021 12:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
yaşayarak öğretiyor kendini saygılar şair
Tam da öyle Ozan Ali Bey...
Teşekkür ediyorum.Saygılar benden...
TÜM YORUMLAR (2)