Tüfenk Şiiri - İsmet Özel

İsmet Özel
66

ŞİİR


349

TAKİPÇİ

Tüfenk

Çocuk e harfine yaslanmış uyuyordu
sonra saçlarımız kapandı, denklerimiz bağlandı sonra
boyuna ateşler söndü dağlarda
bir yıldız boyuna söndü durdu
çocuk insan seslerine yaslanmış uyuyordu

o zaman ben atlıydım işte
saçlarımda geceler morarırdı
yorgun olamazdım çok uzaklardaydı yurdum çünkü
boyuna tüfenkler doldurmuştum sularım girilmezdi çığlıklardan
canavarlar besliyordum ulu bir askerdim sanki

ve artık çirkinim
uykularımda örümcekler üreyor şimdi
gelmiş geçmiş bütün gölgeleri denedim
ellerim hala pençe gibi

düşler, tüfenkler ve ayaklar
gözlerimi engel oluyor güneş.

(1962)

İsmet Özel
Kayıt Tarihi : 20.12.2000 05:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Eren Buğdaycı
    Eren Buğdaycı

    Murat Menteş' le olan röportajında bu şiirinden bahseder İsmet ÖZEL.

  • Hasan Büyükkara
    Hasan Büyükkara

    Çocuk e harfine yaslanmış uyuyordu....

    türk çocukları e harfine yaslanarak uyurlar gerçekten... anneler ee eee eee diye ninni söylerken..

    ne kadar diri bir şiir...ne kadar milis...

TÜM YORUMLAR (2)