di qîrîna hezar salan de bû,
bi hestên bêkesî dihat,
di tenêtiyek mirov-qefilîde bû,
mîna hechecikên Amedê
xwe diavêt deriyê mizgefta.
Hêsrên wê ji kûrahiya dîrokê dinûzılî,
ji çavên wê xemgîniya têkçûyînê dhat xwendin,
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta