Kendini dünyâda bâki sanırsın
Zâlim nefsine mi hemen kanarsın
Zulme ve pisliğe her an dalarsın
Dünyâya meyletme sakın yanarsın
Yetimi hor görüp iter kakarsın
Bütün zâlimler ki toplumun habis urları
İnsanlık can çekişse olmaz hiç umurları
(14 Kasım 2005/ İstanbul)
Saatler zamanın girdaplı
sularında akar da akar
hiç geri dönmemecesine
Zaman gemisinin rotası
bellidir yol alır her dâim
müphem geleceğe
Ah sevgilim, canım sevgilim
Gözümde hasretin bir mum gibi tütüyor
Aşkımın yanan korları içimde
Nice gamlı gemiler yürütüyor
Seninle aramızı ayıran şu mesâfeler
Hasret ateşinde yanar, ağlarım.
Sensiz geçip gider bütün anlarım.
Hüzün denizinde geçer yıllarım.
Yuvarlanıp giden taşa döndürdün.
Sanki yaşayan bir ölü gibiyim
Bir şey gelmez elimden.
Gittin beni bıraktın.
Kordan bir alev gibi,
Orman misali yaktın.
Biri kapımı çalsa,
Hasret gemisi gönlümün en girdaplı
sularında karaya oturmuş
çâresizliğime saplanarak
Hüzün dalgaları dört bir yandan
pervâsızca dövmekte gemiyi binlerce,
on binlerce balyoz olup vururcasına
Beni yalnızlığımla yalnız bırak
Durma git ardında hüzün bırakarak
Hazin sevdânla yakıp yıkarak
Beni kaderimle başbaşa bırak
Sahte aşkınla beni zehirledin
Kaşların yay
Kirpiklerin ok
Kalbimse bir hedef tahtası
Haydi ne duruyorsun öyleyse
Hedefi vurmanın şimdi tam sırası
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!