Gönül kalemim nice şiirleri yazdıkça yazar
Hislerim labirentli ruhumda azdıkça azar
Aman sakın ha değmesin hiç mi hiç nazar
Kuşkularım beynimin içini kazdıkça kazar
(17 Temmuz 2006/ Ören-Balıkesir)
Şakısın hep gönül kuşun
Düze dönsün dik yokuşun
Aklımdadır mis kokuşun
Sevgi dolu dokunuşun
Geldim sana koşa koşa
Baharlar, saçlarından
tel tel süzülür ışık ışık akar
o güzelim nârin omuzlarına
Bir deniz feneri olur da gözlerin
yol gösterir adım adım bana
yaşamın karanlık ve derin sularında
Bütün gönül yollarım çıkıyor sana
Kalbinin kapılarını bana açsana
Sımsıcak hislerinle boynuma sarılsana
Geliyorum tutkulu aşkımla ben sana
(20 Ekim 2005/ İstanbul)
**I**
Sanki Alanya Kalesine hapsolmuş umutlarım
Rüzgârı deniz kokan duvarlarda seni arar
Bir yarım bendeyken sende kalmış diğer yarım
Sessiz akşam kıyıda kalbime adını yazar
Gözlerinden tattım, aşkı, mutluluğu
Seni sevmek oldu, hazların doruğu
Hep senin yanında, aldım ben soluğu
Aşkı, mutluluğu, gözlerinden tattım
Sevmenin tadına, her dem sende vardım
Gözüm yollarda seni hep
Arar,bekler durur acep
Sevgi dolu bir bakışın
İnan yeter bir gülüşün
Dünyâ'ya bedel sevişin
Toplumumuzda kadına
Şiddet aldı da başını gitti
Karısını döven dövene
Gerekçesi de hazır
Kocanın vurduğu yerde
Gül bitermiş
Güle, gülmek yakışır.
Yüzünü güldürmeyene,
Güle güle demek yaraşır.
Günler, günlere karışır.
Yıllar, yıllarla yarışır.
Sen güldüğün zaman,
Bir evin çatısına tüneyen
bir martı kuşunun,
alaycı gözlerle kuşbakışı
seyrederken tıkanan
İstanbul trafiğini,
etrafa kahkahalar savurduğunu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!