Ne zaman ki seni düşünsem
hissederim teninin volkansı sıcaklığını
Ne zaman ki seni hayal etsem
duyarım saçının çiçeksi kokusunu
Ne zaman ki senin adını ansam
kopar içimden çığlar vâdiler dolusu
Bir dünyâ düşledim kendi kendime
Göğü pespempe aydınlanan
Denizleri kıpkırmızı dalgalanan
Dağları sapsarı yükselen
Ağaçları masmavi süslenen
Güneşi yemyeşil parlayan
Gönlüme gelen ilkbaharlar, yazlar gibisin
Sen bir nârin çiçek gibi hep sevilmesin
Sevdâ türküsüyle inleyen sazlar gibisin
Sen bir papatya misâli hep derilmelisin
Hayat bir yol bulmuş kendine akar da akar
Gün gelir de bir gün aşka düşersin
Sonra sevdiğinden ayrı düşersin
Hicran ateşine sen de düşersin
Mum gibi eriyip çaptan düşersin
(18 Eylül 2007/İstanbul)
Etmesin kimse şikâyet
niye gülün dikeni var diye
Olmasaydı gülün dikeni şâyet
her önüne gelen koparırdı onu gâyet
Solardı güller bir bir, kalmazdı tek bir adet
Şurası muhakkak ki bu işte var bir kerâmet
Varsa bir yerde günaha dâvet
Sakın ola ki etme icâbet
Haramla dolu olan ziyâfet
Getirir başa binbir felâket
(12 Ocak 2006/ İstanbul)
Sensizliğimi sakladım ağaçların kovuklarına
Gökyüzünden parça parça kederler düştü
İçine girdiğim sonsuz yalnızlık sarmalında
Döndüm durdum düş kırıkları içime üşüştü
Yüreğimdeki tarlalarda çiçekler çürüdü
Acının özsuyu damarlarıma yürüdü
Zarafetle her dem endam eden, sen güne bakan çiçeğim misin?
Altın ışıklar etrafa saçan, her sabah doğan güneşim misin?
Baharlarda kırlarda hep açan, sen sarı renkli papatyam mısın?
Yeryüzünü süsleyip bezeyen, sen altın sarısı lalem misin?
Sen ne desen haklısın be güzelim.
Yaz, kış her mevsim gönlümde saklısın.
Her gün söylesin ismini lâl olmuş şu dilim,
O güzel elin elimde ısınsın her daim.
Sev canım, sev beni candan, yürekten.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!