Bütün zâlimler ki toplumun habis urları
İnsanlık can çekişse olmaz hiç umurları
(14 Kasım 2005/ İstanbul)
Saatler zamanın girdaplı
sularında akar da akar
hiç geri dönmemecesine
Zaman gemisinin rotası
bellidir yol alır her dâim
müphem geleceğe
Kimse zeytin yağı gibi
suyun üstüne çıkmaya çalışmasın
hiç bir zaman ve hiç bir şekilde
Zeytin yağı gibi su üstüne
çıkmaya uğraş gösteren mağrur kişi
an gelir batıverir bir kurşun külçesi edâsıyla
Akın akın yol alırsa göçmen kuşlar
gül kurusu rengi ufukları yararcasına
Gökyüzünü mekân bellerse
küme küme zifiri karanlık bulutlar
Süzülürse salına salına dalından
güneş sarısı ölü yapraklar
Herşey zıttıyla birlikte
Güzeldir ve de anlamlıdır da
İyi ve kötü
Güzel ve çirkin
Akıllı ve ahmak
Ahlaklı ve ahlaksız gibi
Terk ettim, bıraktım yalan dostları.
Yanı başlarında ben yokum artık.
Hepsi de sadece iyi günde dost.
Tek başımayım ben yalnızım artık.
Yürürüm yolumda sessiz sedasız.
Elleri yirmi saniye sabunla ovup, yıka.
Asparagas haberlere kulaklarını tıka.
Tüm gereken önlemleri al, dezenfektan kullan.
Tokalaşma, sarılma, öpüşme, tedbirli davran.
Zorunlu haller dışında çıkmayın yurt dışına.
Ayrılık çökse de sokağınıza,
Sen, beni yâr asla unutamazsın.
Düşerim, gelirim her gün aklına,
Yıllar boyu beni unutamazsın.
Beni senden söküp, attın diyelim,
Sordum seni herkese susuverdiler.
İlgiyi, alakayı benden kestiler.
Ne kadar çağırsam da hiç gelmediler.
Yolunu, izini ben kaybettim senin.
Yerini hep sordum (söylemedilеr).
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!