Seni bekledim
Ardında bana miras bıraktığın boşluğun köşelerinde oturarak...
Duvarlar sayıklıyordu adını usulca
Adımlarını çağrıştırıyordu koridor pervasızca,
Mamafih beklemekten vazgeçmeyi öğrendiğim gibi içinde sessizliğin,
Öğrendim boş odaların da nefes alabileceğini,
Ve çok sesli bu sessizliğin cilvesini vaveyla içinde,,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta