Seni bekledim
Ardında bana miras bıraktığın boşluğun köşelerinde oturarak...
Duvarlar sayıklıyordu adını usulca
Adımlarını çağrıştırıyordu koridor pervasızca,
Mamafih beklemekten vazgeçmeyi öğrendiğim gibi içinde sessizliğin,
Öğrendim boş odaların da nefes alabileceğini,
Ve çok sesli bu sessizliğin cilvesini vaveyla içinde,,
Kaçınılmaz finalde
bitti bu güzel hikaye,
Giden sen oldun,
Artık senin yerinin olmadığı odalarda
Kalansa ben,biçare...
Kayıt Tarihi : 15.11.2026 01:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Çeviri:The Empty Room




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!