Boğazımı kesersin belki hasretinle
Yürümeye alışık ayaklarımın gittiği her yerde
Zaman sonsuzluk olmayacak
Sevdamıza sahip çıkmaktan
Utandığımız sürece
Neleri vermezdim ki hızla değişirken zaman
Dün elimde olan tek bir şey kalmadı
Yokluğun tüm acılarını öğretirken yaradan
ey kerameti kendinden menkul madamlar
insan sıfatındaki sahte adamlar
bu kendine hayrı olmayan dünyanın
zevkine bir türlü doymayanlar
ölüm de var bilin istedim
Ruh bedenden vazgeçiyor
İçimde bir yerler kan ağlıyor
Denizden çıkartsana benim için çakıl
Üzgünüm bir tanem ölüme beş var
Kulağımda çalmasın artık, o bildik şarkılar
Yaşarken ölmek gerek bazen
Acıları hissetmek,
Olduğundan fazla
Adamlıktan çıkmadan
İhanetlerin her türlüsünü kabullenerek
Her yanım sabır olsun
varsın ellerim saçım yolsun
yarım kaldığımda sen bütünle beni
eksilenmesin umudum
varsın suçum seni sevmek olsun
gülmeyen gözlerinde hüzün
şark köşesidir hayatım, yalnızlığımın
örselendikçe kendinden bile vazgeçen
çünkülere sığınmış keşkelerim var
oysa, kimse gülsün istemiyorum
benim gibi mutsuz olmalı herkes
deli esiyor rüzgar bu akşam
inadına içimde kasvet inadına ruhumda hüzün
aklıma geliyor bir anda, unuttuğum yüzün
oysa ellerimden kayıp gidiyor yaşam
anlamıştık, biz yoktuk aşktan önce
Yeniden başladım yaşamaya
Ama aksak ama kör ama topal
Ellerimde güneşi tutuyorum bu sefer
Yorgun bedenime inat
Cam kenarında seyahat gibi
Dünyada yalnızlık varsa o benim
Neden hep soğuk ki bu ellerim
Ne zaman düşünsem maviş gözlerini
Acıtıyor canımı bir şeyler
Bu gece de efkarlıyım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!