Tevekkülde Olmak Şiiri - Dr Yusuf Polat

Ne zaman bıraksam gönlümü
Vaktin sahibine,
Gökyüzü
Bir seccade gibi serilir önüme

Ne zaman ki kaderin önüne
Set çekmeye kalksam
Birden kabarır bütün nehirler,
Çamur yağar göklerden içime

İnsan sanır ki kendi elleridir
Hayatın yönünü değiştiren
Oysa bir yaprak bile düşmez
Rüzgârın hükmü bilinmeden.

Ben sustuğumda konuşur kader,
Ben çekildiğimde yürür zaman.
Ve anlarım bazen kurtuluş,
Savaştığın dalgayı yenmek değil,
Ona emanet olabilmekten geçer

Meğer huzur,
Olacak olanı oldurmaktan değil,
Olmuş olanın ardındaki hikmete
Secde edebilmekten geçiyormuş