Aşk en çokta çaresizliktir
Ve bunu en iyi ikimiz biliriz
Şimdi anlamı yoksa da sözlerin
Ve konuşabilme cesaretini yitirmişse gözlerin
Ne kadar tanıdıksa güneş
ne kadar da arkadaşsa gece
o kadar biliyoruz artık birbirimizi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta