Tenin Efsunlu ..! Şiiri - Barış Cansever

Dışarıda sağanak, içimde nârın,
Kışkırtır ruhumu o vahşi çağrın.
Tenimi nefesle, alevle yakan,
Bu loş odada tek hükümdarım.
Dudaktan sızan o esrik fısıltı,
Karanlık odada tenin parıltısı.
Teslim oldum körpe okyanusuna,
Yıkılsın gecenin utanç duvarı.
Arsız bir kelebek tenini seçti,
Dokunduğun her yer kendinden geçti.
Sonsuz ufuklarda kaybolan ruhum,
Çıplak bedeninde vuslata erdi.
Terleyen tenlerin şehvet şarkısı,
İçimde çınlayan arzunun şavkı.
Mühürle ruhumu kendi tenine,
Sarılarak dindir içimdeki yangını.
Sürtünsün tenimiz, fırtına kopsun,
Yatakta çığlıklar tenle buluşsun.
Mademki kayboldun gözlerimde sen,
Bırak bu bedenler zevkten tutuşsun....