TENHA GÖNLÜM
Ruhum kurumuş sonbahar,
Yaprak yaprak dökülürüm.
Dallarımda kuşlar susmuş,
Kışa döner gülüşlerim.
Tenha kaldım, gece uzun,
Ay üşür penceremde.
Rüzgâr, yitik bir türküyü
Taşır uzak ellerine.
Gönlüm koşar dört bir yana,
Dizgin tutmaz içimde yel.
Her yol sana varır sanıp,
Adımlarım sende kalır.
Sonbaharın son dalında
Bir yaprak titrer, düşemez.
Adını içimden silsem,
Bu yürek seni silemez.
YÜCEL ÖZKÜ
22 Eylül 2026/21:00
Kayıt Tarihi : 22.09.2026 21:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!