Temmuzdan Ocağa Şiiri - Salih Şanverdi

Temmuz’dan ocağa koca bir zaman
Nasıl geçti bilinmez arsızlığı
İçinde barınan her şey yaman
Geçerken kanattı kararsızlığı

Ne kadar büyük koca bir gün
Saniyeler dakikalar saatler
Nasıl ayrıldı bizden elimizdeki dün
Ümitler hayaller vaatler

Güneş yıldızlar ay bir günün içinde
Kaç nefes kaç kelime kaç düşünce
Bütün dünya bir günün içinde
Yeni bir gün gün bitince

Temmuzdan ocağa koca bir zaman
Kimi Ağustos’u otuz saydı
Bense yandım en sıcağından
Bütün umutlar bu ayda yandı

Uzadıkça uzuyor zaman bu bekleyişte
Uzadıkça bekliyorum
Ayrılık Özlem bu serzenişte
Özledikçe ağlıyorum

Üç günlük dünyanın üçüncü günündeyim
Sanki Eylül kış gibi kıyametin müjdecisi
Sanki ölüm gibi en uzun seferdeyim
Dökülürken yapraklar ölümün habercisi

Beş paralık dünyanın son kuruşuyum
Sanki ekimin acizliğiyim
Ekimin yazı gibi son vuruşuyum
Sanki giderken gelir gibiyim

Çattı soğuk kaşlarını vurdu yüzümüze
Soğuktan bakakaldık kapı aralığından
Muhabbet sıcakken girdi içimize
Aralık ayının son kararından

Dünya yeniden kuruldu sanki
Yeni bir gün yeni ay ve yıl
Yandı ocaklar kazanda ne varki
Ocak uzun çekmiyor akıl

Özlemin aklımda ağır bir yük
Ocağın soğuğu iliklerimde
Memleket Özlemi bir başka büyük
Anlatamam artık dizelerimde

Bir yatağım bir sigaram yanımda
Yatağım kaldırır ağırlığımı
Özlemim süzülür dumanımda
Gelecek alacak dargınlığımı

Gel artık gel beklenen zaman
Gelde birgünde yüzümüz gülsün
Sayılar gözümde bir dağki kocaman
Elimiz yarin elini bulsun

2021 LİBYA