9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Tekrarın yankısı,
Her defasında, aynı duvara çarpıp geri dönen ses,
Duyulup unutulmuş şarkıların, nakaratından arda kalan, o buruk tatla,
Sonsuz döngünün içine hapsolmuş gibi,
Usanmış veya alışılmış..
Sükutun bilgeliğini, çoktan sınamış yankılara rağmen,
Kendi gölgesiyle konuşup, yine aynı sonuca varırcasına,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta