9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Dağların zirvesinden, çaktığında yüce nur,
Karanlık dağılıyor, ruhlar buluyor huzur.
Göklerin gürlemesi, sarsıyor yeryüzünü,
Gösteriyor kâinat, tecellinin yüzünü.
Rüzgârlar fısıldıyor, derinlerden sırları,
Nakış nakış süslüyor, yeşeren o kırları.
Kâinatın korosu, haykırıyor sesini,
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta