Taş Bile Sıcak Şiiri - Eyüp Dalkılıç 2

Görmez misin hâlimi, nasıl da çöktüm ben,
Ruhumda açıldı bir dert çok da derinden.
Bir yalanın peşine düştüm, gelirsin görmezden,

Bu ömrü âhirde idrâk ettim tek hakikat.
O da Zaman imiş meğer en zalim cellât,
Aşkı boğup yerine koyar bir hasret.

Gönlümde açtığın her yara kanarki acıdan,
Uğruna yandım bu ateşi söndürecek yok ferman.

Sözün tükendi artık, o parlak giysin konuşur,
Bir vakit başkaydı yüzün, şimdi kibir yarışır.

Nerede verdiğin sözler?
Benden uzak kaçarsın?
Şimdi yabancısın, taş bile sıcak.
Sen soğuk bakarsın.
2020