Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Kuşların özgürlüğü,
İnsanı imrendirir.
Kanat açıp hürlüğü,
Mor dağlara indirir.

Kuşların kanatları,

Kalahari çölünde kalmışım,
Dert elemin içine dalmışım,
Şu zalim dünyada ne yazık ki,
Hep çile ve ızdırap almışım.

Alplerin tepesine çıkmışım,

Yarılmış kara dağlar gecenin dehşetinden,
Ürpermiş tüm mahlûkat, karanlık heybetinden,

Bir ok gibi saplanır gizemler yüreklere,
Genişler kara gökler derinlik yükseklere,

Fırat’la Dicle nazlı nazlı akar.
Nemrut tepelerden zalimce bakar.
Şahinbey fransıza kurşunu çakar.
Musul Kerkük bizde yok bizi yakar.

Tütünün diyarıdır Adıyaman,

UNUTULMAZ ÖĞRETMEN

Sevgi insanı olmak onun ana görevi,
Takıntılardan uzak, adil alçak gönüllü,
Fikirlere saygılı, fedakâr gönül evi,
Dürüst ve güvenilir, yediveren al güllü,

Mescit’in özlerinden, akarken gözyaşları,
Çoruh’un çağıltısı, uyandırır kuşları,
Kalesinde Bayburt’un öper sarı taşları,
Borçka vadilerinde bir ejderha başları,
Çoruh’un çağıltısı, uyandırır kuşları.

Şiirlerimi islamın aydınlığında, Kur’an ve sünnetle yoğurdum.
Ürettim ürettim, bütün insanlığı kapsayacak sevgiler doğurdum.

21.06.2007

Neden uzak durursun?
Ben eller gibi miyim?
Bana laflar vurursun
Boran mı tipi miyim?

Gel hele yar gel hele,

Sen izin vermezsen rüzgâr mı eser âlemde?
Sen izin vermezsen bıçak mı keser her demde?

28.12.2006

ALİZELER

Hepsi hikâye; vesair vesair,
Hepsi şuara; ne şair ne şair,
Çok becerikli; ne mahir ne mahir.

Hepsi yemyeşil; ne çamlı ne çamlı,
Hepsi pahalı; ne zamlı ne zamlı,