Tarık Torun Şiirleri - Şair Tarık Torun

Harcadığım zamana geri gelmez bir daha
Her karanlık gecede hayıflandım sabaha
Lüzumsuz insanlara verdiğim itibara
Dost sandığım düşmanlar içimde açtı yara
Artık farklı yapıyla bakıyorum elveda
Yeniden uyanarak haykırırım son seda

Emek emek diyerek yutulan alınteri
Sömürense sermaye sömürülen zavallı
Acımasız düzende acıyan yer hançeri
İçi boş pek çok kavram bazılarına ballı

Kapitalist sistemde her zaman garip emek

Emek zeka el ele insanoğluna nimet
Bir de sabır kudreti işte Hakk'ın hikmeti

Dünyada hiç bir gün yok emeksiz kurulmasın
Akıt alınterini asalaklık olmasın

Selahaddin hızıyla mazlumlar diyarına
Hüzünler başkentine umutla geleceğiz
Bir serinlik katarak çöllerin rüzgarına
Zeytin çiçekleriyle açılıp güleceğiz

Meleklerden dualı göklerdeki atlarla

Elbet bir gün gelirim dağlara nem düşmeden
Kana kana içerim hasret akan çeşmeden
Elbet bir gün gelirim bulut dağı aşmadan
Boz bulanık suyuyla kuru dere çoşmadan

Elbet bir gün gelirim doğan güneş batmadan

Elbet güneş doğacak dağların arasından
Vadiler inleyecek göklerin narasından
Yeter ki inan buna yüreği sevda dolu
Bütün dünya toplansa kesilmez hakkın yolu
Umutlar yeşerecek suyun sarmaşığından
Elbet güneş doğacak gözlerin ışığından

Cennet gibi vatanda o sanki bir melekti
Yeşil Karadenize sevgi tohumu ekti
Yurda faydalı olup geleceği görmekti
O dağların evladı
Tadarken şehadeti

Çaldı bütün davullar kuruldu bak otağlar
Irmaklar derin çağlar göklerse dünden ağlar
Yaktık kor ateşleri eridi demir dağlar
Dağlar delip yıkanlar coşsun Türk’ün toyları
Asya’dan Avrupa’ya uzansın sonsuz soyları

İçimi saran sesin dışa taşan yankısı
Kiminin derdi kime bir sonbahar şarkısı
Yıllar var ki ey gönül! Duyaramadık sesi
En yakından uzağa göremedik herkesi
Katman katman bir çığlık varabilir mi ona?
Her uyuyan varlıktan imdat kılınmaz buna

ÇIĞLIK II

Kulaklar sağır olmuş duyulmaz çıkan sesler
Bir cendere içinde çıkmıyor ki nefesler
Kollarını açarak dağlara bağırarak
Aşılmaz vadilerden suları çağırarak