Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

sevdanın cilvesi bu
seversin sevilmezsin
sevilirsin sevmezsin
gönül değil ki suçlu..

kader diye illet var

Yanan yüreğimin sancısısın sen
Özlemimin en dibindeki
Gecelerim gündüzlere karışmış
Sabah akşam ağlayıp duruyorum ben,

Düzen dedikleri
İşte bu düzen
Bu sistem
Cümle aleme bir kazık
Hem de nasıl,

Sessizce bir hayal
Giri verdi rüyalarima
Oksadi,oksuyordu yüregimi
Sabahlara kadar

Can damarimdan vurmustu

Hayret ediyorum
Hayret
Anla/ya/mıyorum
Nedir
Bu

beni öksüz bırakma
gönülden sözlüm
çetrefilli zamana inat
aşkınla yaşayan bir ölüyüm,

bırak sızlasın umutlar

Üç günlük ömrün pençesine düşmüşüz
Kurtuluşumuz güyaların elinde
Beklemekle olmuyor
Çöplüğe atılmak,
Bir şeyler

sabaha yok ki
umut
akşam olsun geceye niyaz
dört duvar arasında kalmışlık
serseri bir kurşun gibi hedefe ibraz,

Dökülüyoruz yapraklar gibi
Bahar kimin umrunda,
Burnu
Çengelli
Ayılardan farksız bir şekilde
Bir tek zilimiz eksik,

hiç
düşündün mü ne düşündüğünü
çarpık giden zamanda
elin bağlı kolun bağlı
tersinden
kalkan bir hayatta...