Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

hayat kaldırımlara benzer
aldatmasın seni düz olması,
çoğu kez
soğuktur
serttir
eğridir

gülü astım ruhuma
dikeni batıyor sallandıkça
ne çare çaresizliğin kamburuna...

gün gelir gün olur
sabahın akşamına

Ömrü yedik bitirdik
Geriye kaldı ölüm
Yaşadıkta ne oldu
Nerden bilem be gülüm,

Ölüm aslında
Hayatın ta kendini
Gerçeklere tutunmuş
Yalan diye kendimizi kandırmamız bize
Ne fayda

Sevmesen
De
Olur
Gönül ver yeter
Gideceğimiz

Dertsiz başıma dert açtım
Neyime ki benim sevmek
Seni sevmek,
Gün daha doğmadan
Battı artık,

ah bi tanısam kendimi
belki anlatabilirdim derdimi
yok mu şu geceler geceler
yalnızlığıma binbir katmer...

almışlar beni ellerine

Hayatın bir çehresi yok
Sen yoksan
Ben yoksam,
Hangi zamanın kaçkınıyız ki
Yara bandimız eksik

Hayat
Bir göz kırpma kadar kısa
Son nefes kadar uzak
Sevin dostlar sevin
Ölümüne sevin

Seni ne kadar sevsemde
Dilim varmiyor söylemeye
Korkarim göremem diye
Yürekte gelemez kaybetmeye

Yagan bir kar gibi