Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Anne
Bitmeyen bir umudun pençesi
Karşılıksız sevgisi
Hayatın
Ta kendisi,

ey barış
sen ne zormuşsun
o
kadar
seni savaşla elde etmek isteyenler var,
zehirli dillere düşmüşsün

Yokmuş gibi yap
Zaten gideceksin
Kalmayı deneme
Rüzgar ters yönden esse de,

Hayat kısacık bir ömür
Öldürmese de süründürür
Sanki der gibi sana, bana
Sevmek neyinize ki sizin,

Bitecek günleri bekliyorum
Bitecek günleri
Kahıra niyaz olmuş
Bilsem de boşuna,

İnsan olmak ayıp değil
Hayvan olmakta
Amma velakin
Mahluk olmak
Şu zamanlarda

Bir gün
Bir tek
Görüntü
Ve
Yazdıklarımız

Bizi
Gurbete düşürüp
Memleketimizi özletenler utansın,
Artık
İki arada bir deredeyiz,

Ah bir bilsen
Zaman kimleri alıp götürüyor
Kimleri
Ve
Ertesinde

Zaman geçer iken
Ben de içinde,
Hayallerimi
Sensizliğime gömdüm
Ömrümün ah/lar/ına inat