Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

insanoğlu
bu,
gıcıktır
iki yüzlüdür
hatta üç yüzlüdür
maskelidir

Kalbimi sana verdim
Sense bundan bihaber
Bu da benim kaderim
Tahmin edip bil beni,

bazen şevkin kırılır
itilirsin bir köşeye
içinde,
uzanmaya çalışırsın
nafile,
varlığı yokluk

neyimize umut
var iken unut
ha ben seni ha sen beni
nerde yağmur orda bulut,

neyimize hayal

Seni sevdiğime sakın inanma
Sana gönül verdim
O
Kadar,
Bilir misin sen

Ne sandın ki sen kendini
Esir almışsın tüm alemi
İnsanoğlu işte
Tüm saçmalıklara dahi meyilli,

ne ben seni seveyim nede sen beni sev
ne ben ateş olayım nede sen bir alev,

düşün ki hiç olmadık dünyaya doğmadık
söyler misin o zaman nerde olacaktık,

Hayat dedikleri
Ne salata
Ne turşu
Ne de cacık
Sürülmüş önümüze

çelişkiler arasında zırvalayan bir hayat
gerçek ile hakikat arasında apışıp
kalmış
bize ise tek uymak kalıyor
azında bollukta çokluk
çoğundan ise varlığa koltuk,

Gecenin
Bu
Saati/nin
Bilemem ki
Neyedir niyazı,