Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Gecenin bu saatinde
Kendimle başbaşayım yine
Demlemişim yalnızlığımı
İçiyorum sensizliğimde,

Geceye sarsam seni ne gezer
Kalp vurulmuş bir kere yürek ağlıyor
Bırak uçuşsun umutlar bırak yad ellere
Kim kimin umrunda ki dünya yansa bile,

Geçmiş mazide sürgün bir nevi
Adım adım
Yokluğa
Giden yolda,
Anılar

İçimi bir boşluk sarmış
Sızılar eşliğinde
Bitmesi
Tükenmesi bir mucize,
Yok mu

kolaysa o kadar
gel,
musluğu kapat
tak umuda kanat
çark etmeden çark şu hayat,

Yok olma gibi bir derdimiz yok
Sıkı sıkı tutunmuşuz varlığımıza
Bir hiçe mahkumiyet
Aslında
Ebediyetin

Gel de şimdi
Sev me şu insanları,

Aklı var
Fikri yok

İpe bağlanmış bir umut
Baharın da boynu bükük
Ve
Gel de şimdi
Bir çivi çak,

Sessizlikte kalan bir umuttun sen
Bak
Ne haldeyim
Ne hallerdeyim
Gel de şimdi gör beni,

Geldikten
Ne oldu yani
Geriye kalacak olan bir tek
Mezar taşındaki
İsmimiz,