Takdir Hakkı Şiiri - Kasım Kobakçı

Kaydı açıp izledin, takdir edip kutladın,
Şeritleri düzledin, hayran kalıp atladın,
Bozuk sesi gizledin, her sahneyi yokladın,
Ekranları gözledin, baştan sona kodladın.
*
Paraziti düzelttin, tam hizada durdurdun,
Kasetleri yönelttin, sıkı sarıp kurdurdun,
Takdir ile yücelttin, sinyalleri vurdurdun,
Bozuk tonu incelttin, sahneleri doldurdun.
*
Titreşimin ahengi, çınlatır her mihengi,
Tuşlarının çelengi, buldu analog dengi,
Takdir eder izleyen, bu büyülü fişengi,
Cümbüşüne uygundur, tüplü ekranın rengi.
*
Mekanik çark dönerken, duyulur bant nefesi,
Karanlıkta sönerken, yankılanır gür sesi,
Takdir hissi çökerken, dolar salon kafesi,
Görüntüler ürkerken, parlar umut hevesi.
*
Makaralar sarılmış, şerit oluktan akar,
Meydandaki ustalar, hep hayranlıkla bakar,
Eski cihaz yorulmuş, ekranda şimşek çakar,
Takdir tacı kurulmuş, göğsüne nişan takar.
*
Beğeniler çoğaldı, kaset kutusu doldu,
Kusurlar hep azaldı, seçtiğimiz tek yoldu,
Eski kayıt sarardı, renkler usulca soldu,
Şehir buna hayrandı, takdir edilen oldu.
*
Geri sarıp durduğum, bütün bantlar karardı,
Saatlerce kurduğum, yakınlardan arardı,
Takdir için vurduğum, alkış sesi sarardı,
Hayalini yorduğum, hatıralar yarardı.
*
Onaylayıp seçtiğin, kayıt durur yerinde,
Takdir edip geçtiğin, izler kalır derinde,
Bakaraktan çektiğin, ışık yanar ferinde,
Emek verip biçtiğin, ustaların elinde.
*
Buğulu cam ardından, süzülür gözler yaşı,
Cihazın tam yanından, döner okuma başı,
Hayran kalır takılan, eritir o sert taşı,
Takdir ile anılan, ozanların sırdaşı.
*
Son sahneye varınca, bütün övgü tam olur,
Başa tekrar sarınca, ekranlarda gam olur,
Frekansları yarınca, buğulu bir cam olur,
Takdir hakkı kalınca, soylu eser nam olur.