Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Bir zamanlar yeşil yeşil bakardın.
Rüzgar ile misk’ü Anber kokardın.
İlk baharda bin bir çiçek açardın.
Beni büyüleyen SAMANDAĞ Hani.

Göçmen kuş yuvası ey şirin beldem.

HABERİ OLMASIN SAKIN

Tanrım beddua’mı Kabul eyleme! .
Ben yandım! istemem o da yamansın.
Seher yeli hallerimi söyleme.
Bırak bu hallerim hep bana kalsın.

Ufka bir yol görünür
Yönü hep gider sana
Sevgi aşka bürünür
Yalvarır durur sana

Hasret yürekte yara

Almira der esen rüzgar uçan yapraklar
Almira der ağaçlarda uçuşan kuşlar
Almira der güzelliğe doğan sabahlar
Her yan buram buram kokar! ! Söyler ALMİRA

Ne güzelmiş adın senin ne çok sevilir!

Hani nerede bilsem senin mekanın
Durmam gelmek için kanat takarım
Tutmasa fark etmez şu ayaklarım
Dünya benim olsa da! Sana kalırım

İçimde yer etti zeytin gözlerin

(O KENDİNİ İYİ BİLİR)


Bu gözlerim seni üzgün görünce
İçerim bir yanar tarif edemem
Yıllar var ki seni Ruhum bilirim

Beni benliğmle bağlayan güzel
Ben sendeyim sende bunu bilirsin
Senin her kelimen her sözün özel
Sen benim kaklbimin tek sahibisin

Yaşıyorsam eğer sensin sebebi

NEDENİ Nİ ANLAMADIM

Gece başlamamıştı henüz.
Alaca’lı hoş bir boşluk.
Yeni gitmiş idi gündüz.
Ne hoş idi o gönlümüz.

Olmayacak duaya Amin dedirttin
Cayma yayım diye yemin ettirdin
Bana bin dereden su getirdiydin
Sonunda kaybolup giden sen oldun

Solundayım sende yaşarım dedin!

Fırtınalar yağar oldu üstümde
Sağ mı desem sol mu desem yön belli değil
Bin bir acı çöktü şu yüreğime
Ah mı çeksem sızlansam mı elimde değil

Çıkmazlara düştü ne çare yolum