Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Dost dediğin Can dostunu bilmeli
Gerekirse onu Canında taşır
Dost dediğin derinine inmeli
Dostunu satmadan Hakka ulaşır

Yaşıyoruz İnsanız nihayette

Yalnız etrafın da dönmez bu dünya.
Başkası da yaşar kendini bil ya.
Havadan nem kaptın fırlatıp attın.
Burnun havalara kalkık kalır ya.

Sanmıştım! bana sen olursun kardeş.

Kahrolsun! Esti gene başımda!
Tam kurtuldum diye sandığımda!
Gen eyledi beni benden, daha da deli
Kahrederek püfür püfür esti! Kavak yelleri

Köküne kezzap döktüğümüz Kader;

CAN İSTER DE BAYRAM OLMAZ MI BU GÜN

Bu gün sevgiliden bir haber geldi
Yüreğime huzur neşeyi verdi
Unut demiş bana kederi derdi
Gönlümde Bayramı bulmaz mı bu gün

Bir zulüm ki sürer
Sonu yok! İlki var
Zevk alırmış gibi zalimler
Kinz ederler Dünya malını
Bilmem niye saklarlar
Ketm ederler yetim hakkını

Garip olan bizler değil bu Dünya
Dünya hep aynıdır değişmez güya
Her hazanda dökülse de yapraklar
İlk Baharda dallar hep yeşerir ya

Günümüz tutmuyor bir başka günü

Etki etmez bana içtiğim mey’ler
Aşkın sarhoş eder beni del’eyler.
Aradan geçse de aylar seneler.
Seni unutamam yüreğim neyler.

Gönül kapılarım açık ken girdin.

Gitme! !
Kararır bu dünyam!
Önüm göremem
Tutulur dillerim
Bir söz diyemem
Şaşırırım sensiz

Senden ayrılırken içim yanıyor
Yüreğim daralır sanki kopuyor
Dayanılmaz acı beni sarıyor
Olmuyor bir tanem sensiz olmuyor

Gök kubbe üstüme çökecek gibi

DERİN'İM HOŞ GELDİN

Son Bahrain ilk Gül’ü
Derinlerin Eylül ü
Gönlümün Gonca Gül ü
Hoş geldin Derin Eylül