Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Seni neden sevdim! Biliyor musun?
Oturup da bir köşede! Soruyor musun?
Sana olan aşkımı anlatmıştım ben!
Arada bir olsa da anıyor musun?

Ben seni kendim için kendime sevdim

Sen borçlusun! ! ! !
Gözlerinde borçlu! ŞU gözlerime!
Yüreğinde borçlu! Benim şu yüreğime
Seni kendim için sevdim! Diyen dilime
Diyetini ödeyip de gitseydin
Kendini sevseydin dedim!

SeNDeN KOPAMAM AKDENİZ

Bıraktım şu gönlümü masmavi sularına
Ümit kalmadı bende bakmak için yarına
Kalbimi de vereyim çılgın dalgalarına
Bedenim sana kalsın götür onu AKDENİZ

Ben bilemem yalan dolan hileli
Yüreğim bir dillerim bir her biri
Ben unutmam Aşkla geçen günleri
Ben yapamam yalan nasıl bilemem

Sevdi isem söz eder elbet dilim

Belli ki yar biliyorsun zor geliyor sabahlar
Kısalmış gün ne de uzun! Bitmiyor ki akşamlar
Karlar yağdı kapanmış da buz tutmuş bütün yollar
Uzun zaman geçmedi yar buradan göçmen kuşlar

Bir haberin alamadım! Katlandı bende keder

Sen var iken değer taşır bu yerler
Yokluğunda koca dünya neye yarar?
Bir önem taşımaz gördüğün buralar
Değersizdir bu Âlem bu dağlar taşlar
Değer taşımaz deniz ve dalgaları
Ve de üzerinde uçuşan martıları

SENİ GÖRÜNCE

Senin öyle bir duruşun var ya!
Çözülemez asla bir sır gibisin!
Umurunda değil sanki bu dünya
Kitabını yazmış candan birisin!

Esen Yel sensin
Doğan güneş!
Gene de
Şarkılarda
Çalan müzik
Ve de geçen zaman,

HESABIN SORULUR

Herhesin bir ilk’i varsa!
Mutlaka bir sonu var
Kimimiz genç gideriz
Kimi çocuk ihtiyar

Yalnız gelinir de yalnız yaşanmaz
Aklı olan! Dünya sana hiç gelmez
Başa ne gelecek asla bilinmez
Bilse idim sana gelmezdim Dünya

Bir kalp verdin mahkum ettin birine