Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

SEVİN SAMANDAĞ

Müjdelenen Güneş doğdu semana
Nice güzellikler getirdi sana
Durmuyor hizmette gider yoluna
Seni seven Başkan geldi Samandağ

DİVANE GÖNLÜM



Daldan dala konan divane gönlüm
Bunca Zaman geçti! Yorulmadın mı?

Bir gün kapın çalarda açıp bakınca
Kimseyi görmeziysen yanı başın da
Sakın korkma! Benim o sana gelen
Bedenimle değil! Tanrı’dan Can’la

Aciz bedenimi terk etti bu Can!

NİCE YILLARA AYSEL

Bu gün senin doğum günün dediler
Ellerime çiçekleri verdiler
Koyul yollarına deyip gittiler
Ay doğmadan Sel, gibi ak da git

BİR YERİN VAR MI ALMİRA


İndirdim yelkeni saldım demiri.
Dönmek olmaz bana bir daha geri.
Dermek için geldim gonca gülleri.

GÖZLERİN ALD IBENDEN BENİ


Alır gider! Bakışların gönlümü, vermeden geri
Sen kalbimi aldın! Temelli, yoksa? Bir emanet mi?
Sevdim seni gönül uçtu bir kere, dönmez ki geri

Ş İ M D İ

Mumların ışığında
Loş bir karanlıkta
Köhne duvarların eşiğine
Salaş bir Meyhanede

Ben bilemem yalan dolan hileli
Yüreğim bir dillerim bir her biri
Ben unutmam Aşkla geçen günleri
Ben yapamam yalan nasıl bilemem

Sevdi isem söz eder elbet dilim

Belli ki yar biliyorsun zor geliyor sabahlar
Kısalmış gün ne de uzun! Bitmiyor ki akşamlar
Karlar yağdı kapanmış da buz tutmuş bütün yollar
Uzun zaman geçmedi yar buradan göçmen kuşlar

Bir haberin alamadım! Katlandı bende keder

Sen var iken değer taşır bu yerler
Yokluğunda koca dünya neye yarar?
Bir önem taşımaz gördüğün buralar
Değersizdir bu Âlem bu dağlar taşlar
Değer taşımaz deniz ve dalgaları
Ve de üzerinde uçuşan martıları