Suzan Çelik Şiirleri - Şair Suzan Çelik

Hasret vurdu yine kalbime usuldan
Yanmada inceden inceye benliğim
Bir haber yok mudur bana vusuldan
Daha ne kadar böyle kimsesizliğim

Zulmet sarar atiyi görür hem bilirim

Ey gül goncası ey Rana! Soldu mu söyle, soldu mu yüzün

Mahzundur halin, niceden dertli.. Hanede, hüzündeydin dün!

Unuttular maziyi! Ne dedi ceddin? Çok değil daha dünkü gün!

Alemin sırtına kamburdur zelil
Yurtsuzluk nişanı tüm asır delil
Sanatı namertlik zulmetti gafil!
OI kabile devleti ondandır sefil

29 Haziran 2010

İstanbul'un rengini uykusuz gecelerime SOR BENiM
Asi benim, iSYANKARIM! Bu deliliği başka değil, imanıma YOR BENiM..
Ateşlerdeyim, tam 15 yıl gözümde güzelim, iSTANBUL.. HOR BENiM!
Yanar yakılır hüzün hem KAVRULUR! Yüreğimde KOR BENiM!
16 Kasım 2015

“Kadının adı yok” değil onu BAYAN koydular
Bizler hanımefendiyiz asıl onlar BAY’dılar
Cahiller! Annelerinin adını “bayan” koydular
Bizler “bayan” değiliz ama onlar BAYDILAR!

Koysan müminlerin annelerine bayan derler

Seher vakti yine esmektesin gönlüme usuldan
Bir mektup mu getirdin ne ah! Nazlı Yardan
Götür beni hasretiyle yandığıma al buradan
Bilirsin hüzün, sensin ruhuma en çok yakışan

Sizi modern putprest düzen sevicileri sizi.
Döneminizde şehit edilen ve davası onyedi yıl yılan uykusuna yatırılan Şehit Muhsin YAZICIOĞLU’nun, o yiğit SAF VE TEMİZ, çilekeş Anadolu Evladının hep haksız rekabetle DAVASINA kastettiniz.
Çapsızlığınızı hazine paraları ve seçim yardımları ile Milletimin ekmeğinden çalarak yürüttüğünüz pahalı kampanyalarla örttünüz.
O dağdayken bile mola vermediniz, haksız rekabet güdüp hunharca seçim yürüttünüz!
Şimdi kuvvetle muhtemel yetkisizlik kararıyla sonuçlanacak şekilde soruşturmayı sırf politik rant kaygısıyla Ankara'ya taşıdınız.
Azbuçuk hukuk bilmesek kanardık belki!

Hak davası benimkisi, bir yüce mesele
Sokaklar çocuk doludur ve tartıda hile
Sıbyan mektepleri derim yıllarca böyle
Yine anlatamam derdimi nedendir söyle

Turist gelecekmiş efendim.. de ki bana ne

Sensin ey benim yiğit sevgilim
Ezelden ebede kadar özlediğim
Peygamber müjdesi olarak bildiğim
Her daim fetih olunası asil şehrim

Ey İstanbul sende yaşar kavgalarım

İstanbul demek Peygamber müjdesi demektir DİKKAT.
İstanbul kaybedildi çünkü her sokağında ahımız VARDI!
Yine de uslanmıyor zalimler.
Gelen de iyi olsa bari KÖTÜNÜN KÖTÜSÜ.
Bu gidişat kader değildir ey Milletim.
Seni çürümüşlüğün içinde pis girdaba sürükleyenlere dur deme zamanıdır.