Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Su susar mı?
yada
Ateş kendini yakar mı?
Aşık hasretle inler
Aşk olandan ses seda çıkar mı?

Sus yüreğim sus,
Biz yakıştırsak da yakıştırmasak da
Herkes kendine yakışanı yapar...
İnsan olan, ona buna değil
Kendine ne yakışmış ona bakar...

Şimdi tahtaravellinin ucuna ilişmiş
Bir çocuk gibiyim...
Yaşamdan isteğim
Beni aydedeye fırlatacak
Çoğunlukla da dengede tutacak
Ama asla kıç üstü düşürmeyecek

Çok eğleniyorduk
En çok tahtarevelli biniyorduk
Ben onu göğe fırlatıyordum
O beni yere yapıştırıyordu...
Ta ki ben çömleği kırana kadar...
Sonra onu hiç görmedim...

Bildiklerimi unutuyorum
Hissettiklerim benimle
Adını sor bilmiyorum
Takılı kaldım gülüşünde...

Gülün sessizliğin de görüverdim bir AN
Gül olup da görünmeseydi
O kokuyla benliğime inmeseydi
Ölüyorum sanacaktım,
Sokmadın ya aramıza gafilliği
............................................

Akrostiş deneme hatırası

Bırakmak zorun zoruydu,

Arzu , baş edilemez .

Başlamak korkulu.

Savaşın kazananı yoktur
Dumura uğramış zihinler
Esma cenginden yorgun düşmüş
Niye,neden diye soran,soramayan..
Şaşkın,ürkek,seyyal savaşçılar...
Şule Akşit

Bazen de
Anasının karnın da
Dokuz ayını doldurmuş
Bebek gibisindir..
Sığamazsın...
Anla ki vaktin gelmiş