Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Hayalimiz ve umudumuzdu
Bizi insan yapan.

Ben hala insanım.

Gülümsüyorsun sözlerime,

Sevgiliyi anmanın adına
Özlem diyorlar, oysa ben
Anıyorum seni özlemeden.
Avuç içlerim de sen
Attığım her adım sen iken
Nasıl özlemle anarım ben.

Sanki leylek baba
İndirmiş yeryüzüne iki bavulla ,
Birinde sevinç dolu,
Diğerinde üzüntü, tıka basa.

Sevincin ağzını açmaya

Kimsenin inemediği kadar dibe inip
Kimsenin erişemediği hızda,
Zirvenin ötesine geçmekti, belki farkımız.
Yoktu ortamız,
Zembereğimiz atıktı belki.

Usulca...
Sessizlik gemisine bindirip
Busesi eksik bir uğurlamayla
Yolcu ettin beni
Usulca...

İçimde hiç bir sıfatı olmayan
Tarifsiz derin hazsın
Kelimelere tenezzülü yok varlığının
Nişanelerinden tanıyorum seni
İkimiz bir olduysak bu bedende
Dudakta tebessüm beliriyor

Suskunluk toprak olsa
Bende bir tohum...
İçinde uyusam aylar boyunca
Ne dünyanın benden
Ne de benim ondan haberim olsa
İçinde bulunduğum rahim

TOZ KALDIRMAYIN
Hayallerimin peşinden koşarken
O hayali kuran beni kaybettim.
Yaşamımın hiç bir zamanı
Bu kadar anlamsız olmamıştı.

Bekleme şiir kapımda
Duygu ambarım da , sitem tükenmiş.

Gönlüme sordum, - nedir ki bu iş ?
Sevgiliye olan inanç tükenmiş...

Oralarda bir yerde
Aranızda olacağım...
iki delikanlının birinin
Uğurlu gülüşünde,
Diğerinin Mert bakışında...
Bilmeyeceksin...