Şuayip Odabaşı Şiirleri - Şair Şuayip Od ...

Buz gibi bir ateş avuçlarımda,
Yürek yangınlarda, alevler yitik.
Bir rüzgâr dolanır ki saçlarımda,
Fırtınalar gönlümde, meltemler yitik.
*
Kör bir bıçak sanki dilimde sözler,

BENİ YARINDA ARAMIŞSIN

Beni yarında aramışsın bir yarından ötede
Ben dünden önce geçmeyi düşünmüştüm buradan
Çıkamadım dışarıdan içeri bin bir telaştan
Evimin kapısı pencereleri çalınmıştı ben içerdeyken

Üryan geldim inanmazsan,
Eleğe koy ele beni.
Varım yoğum bir sen bir ben,
Verme n’olur ele beni.
*
Mahrum etme beni senden.

Toz duman olalım Dünya kahrından
Dimdik kalkalım her kötü rüyanın ardından
Gülücükler toplamı olmadı hiç hayat
Tozpembe yaşamak bir anlık çoğu zaman

Hadi dökün dökün, savurun umutlarımızı.
Preslenmiş hayatların, çöplüğüdür bu yürek.
Saka-tatlı kafaların yönettiği ülkemde.
Umutsuz çocukların derin çöplüğü bu yürek.
Cenneti kayıp çocukların çiftliği bu yürek.

Büyürde sıpalar, olurlar eşek,
Değişse de adı, huyu değişmez.
Büyüğü kuzunun, olurda şişek,
Sonrası koyundur, soyu değişmez.

Yememiş baklava, tatlısı kabak.

DERTLE DERDİMİ EYLERİM

Gülen gözler kaçtı benden
Dertle derdimi eylerim
Bülbüllerim kaçtı gülden
Dertle derdimi eylerim

Sessiz diyarlarda, mezarlar garip.
Dağların başında, taşlar muzdarip.
Yolların tozunda, yolcular garip.
Gözlerden dökülen, yaşlar muzdarip.
*
Yalın ayak meczup, ayaklar garip.

Yıkılırken Dünya, tuz buz olurken,
Nasıl uyurum ben, nasıl gülerim.
Her yerde yangınlar, canlar ölürken,
Nasıl uyurum ben, nasıl gülerim.
*

Yüzümdeki şu çizgilerden başka,
Ne verdiniz ki bana geçen yıllar.
Bir kerecik düşürmediniz aşka,
Ne verdiniz ki bana geçen yıllar.
*
Süründürdünüz hep, öldürmediniz.