Şuayip Odabaşı Şiirleri - Şair Şuayip Od ...

SENİNLE

Sen aşağı git bende yukarı
Bir yerlerde uzaklaşalım seninle
Hasret vuslatın önüne geçsin
Bir yerlerde haslet olalım seninle

SEN ÖLÜRSÜN ÇOCUK

Düşmanların hep ihtiyardır çocuk!
Onlar savaş çıkarır sen ölürsün
Seni öldürenler bahtiyardır çocuk!
Onlar savaş çıkarır sen ölürsün

“Yüzümü” satılığa çıkardım.
“Yüzsüzler” sıraya girdi.
“Şerefimi” satılığa çıkardım.
“Şerefsizler” sıraya girdi.
Yüzümü yüze,
Şerefimi bine sattım.

Biz bu dünyaya her sabah her akşam
Sevgi penceresinden bakarız.
Bu dünyada zaten yandık yandık
Cehennemde yorgan ile yatarız

Kuşatıldı dört bir yandan kirmanımız

Bir gün gelir, güneş solar.
Ay kaybolur.
Sen benim güneşimsin,
Gönlüm sende yol bulur.

Ayakları olurum zamanın,

Çocukların içinden geçtim!
Yüreklerindeki parklarda insan ölüleri,
kaydıraklarda kaydırılmış insanlar.
Salıncak zincirlerinde asılmış kediler,
kanadını çalıyor son kuşların,
bekçisi parkın gülerek…

Buz gibi bir ateş avuçlarımda,
Yürek yangınlarda, alevler yitik.
Bir rüzgâr dolanır ki saçlarımda,
Fırtınalar gönlümde, meltemler yitik.
*
Kör bir bıçak sanki dilimde sözler,

Şu dağların ardı varmış.
Gidenlere soramadım.
Her garibin derdi varmış.
Bilenlere soramadım.

Efkâr efkâr duman dağlar.

TAŞLAYIN

Her meydana çıkan sizden değilse
Alın elinize taşı taşlayın
Yetmez taşlamak hızınızı kesmeden
Tuttuğunuzu kazanda haşlayın

Gel kaçalım hadi senle güzelim
Ben tencere alayım sende tava
Böylece birilerini üzelim
Ben tencere çalayım sende tava

Bohçamız olmasın nedir ki çeyiz