Sen......
Hiç çaresiz kaldın mı?
Elinden hiç birşey gelmeden,
Öyle kala kaldın mı?
İçeriden sağ çıksın diye,
Alışkanlıktan bir tık öte bende ki sevgi;
uyurken, uyanıkken
aklımın her köşesinde sen.
Özlemek,
kaybedilen en büyük savaş bende.
Anlamıyorsun.
Keşke......
Yokluğunun yerine de,
Bir ilacım olsaydı.
Aldığımda seni bana getirebilseydi.
Avuta bilseydim,
Aslında her şey başlamakta;
İlk cümlede "merhaba" derken titreyen seste,
Yürürken hızlı çarpan kalp te,
Derin bir nefeste...
Başlangıçta, korkunun en yüksek noktasında,
Demek ayrılık vakti geldi, gidiyorsun...
Ne söylesem seni vazgeçirir, bilmiyorum.
"Gitme" desem de gidersin diye korkuyorum,
Yolun açık olsun sevgilim...
Madem gideceksin, son bir iyilik yap bana:
Zahmetsiz sevgi olur mu dediler.
Olur dedim,
Hiç düşünmeden.
Hiç bir beklentisini olmadan da,
Aslında her şey başlamakta;
İlk cümlede, "merhaba" derken titreyen o seste...
Yan yana yürürken göğse sığmayan bir kalpte,
Ve çekilen derin bir nefeste.
Resimleri karıştırırken,
Elime fotoğrafın geçti.
Adın düştü kalbime,
Dilim dönmedi ismine,
Hatırladım ama......
Beni bugun sorma olurmu,
Yine yalan söylerim.
Bildiğin gibi işte,
Olmayan,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!