Bir dahası olmayan hayatlar için,
Ömürler harcadık.
Bazılarına değmiştir,
Bazılarına asla...
Kendin den başka insanı,
Bir şarkının içinde,
Beni bulduğun gibi,
Aklına geldikçe,
Yokmuşum gibi davranma.
Sen yaşadığım,
Ben seni,
Ankara ayazında,
Yol kenarında,
Sokaktan Geçmeni beklerken sevdim.
İçimde kaybolduğum,
Çok çıkmaz sokak varmış.
Seni ararken fark ettim,
Ya da kaybolurken.
Gittikçe derinleşen bir okyanus gibi…
Bir özlem var.
İçin de tarifi yok.
Kimseye kızamıyorum,
Beni anlamalarını beklemiyorum.
Sen anla yeter istiyorum,
Bir kadını ağlatmak çok zor olmasa gerek.
Her an,
Her şeye ağlayabilirler:
Mesela bir filme,
Radyoda çalan bir şarkıya,
Ömre Bedel Bir Kadın
Ben öyle bir kadın sevdim ki
anlatırken kelimeler boğazımda susar.
Aşk diye ezberlenen cümleleri
Sessiz bir şehri,
İzler gibi izliyorum,
Terk edilmiş sokakları,
Yalın ayak gezen çocukları,
Gülüşünde kaybolan hayallerimi,
Bize İyi Bak, Olur Mu?
Kendine iyi bak derken iki gözüm,
Sadece seni tembih etmiyorum sana.
Lafın gelişi değil bu son sözüm;
Eski bir şarkının nakaratı değil bu,
Ezber bozan bir fırtına kapımda.
Ne dünün sızısı, ne yarının korkusu,
Yeni bir gökyüzü var avucumda.
Adımlarım ürkek değil, aksine emin,
Yollar aynı olsa da menzilim değişti.


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!