Söylesene Şiiri - Hamza Caymaz Delinin Biri

SÖYLESENE

Söylesene...

Sana neyi vaat ettiler
değer miydi
hayatını sana adamış birini
hiç düşünmeden paramparça etmeye?

Ne verdiler sana
benim sana verdiğim sevgiden daha güzel?

Hangi söz
benim gecelerce adını anmamdan daha kıymetliydi?

Hangi sevda
sana benim kadar
yürekten sarılabilirdi?

Ben sana
bir ömür vermeye hazırdım.

Sen ise
bir ömürlük sevgiyi
birkaç güzel söz uğruna
harcadın.

Söylesene...

Ben nerede eksik kaldım?

Sana yetmeyen neydi?

Sevgim mi az geldi,
sadakatim mi ağır geldi,
yoksa sana
fazla mı inandım?

Ben senin için
kendimden vazgeçerken
sen benim için
bir an bile düşünmeden
vazgeçtin.

Beni kırarken
ellerin titremedi mi?

Gözlerimdeki
o sevgiyi görmedin mi?

Sana bakarken
dünyayı unutan
bir insan vardı karşında.

Sen o insanı
kendi ellerinle yıktın.

Şimdi aynaya baktığında
hiç mi aklına gelmiyor?

Bir zamanlar
sana “yuva” diye bakan
o gözler...

Şimdi neden
senden kaçıyor?

Söylesene...

Kim sana
beni unutmayı öğretti?

Kim sana
bir insanın kalbini kırmanın
bu kadar kolay olduğunu söyledi?

Kim sana
seni seven birini
hiç acımadan bırakmayı
normalmiş gibi gösterdi?

Ben sana
düşman olmadım.

Ben senin
en zor gününde yanında durdum.

Kimse inanmazken
sana inandım.

Herkes giderken
ben kaldım.

Sen düştüğünde
elinden tuttum.

Sen ağladığında
ben sustum.

Sen sustuğunda
ben yine seni anlamaya çalıştım.

Ama sen...

Bütün bunların karşılığında
beni yarım bıraktın.

Şimdi içimde
sana ait ne varsa
tek tek söküyorum.

Kolay değil.

Her söktüğüm hatıranın
altından bir yara çıkıyor.

Ama yine de yapıyorum.

Çünkü insan
kendisini yok eden bir sevgide
ömür boyu kalmamalı.

Belki bir gün
beni hatırlarsın.

Bir şarkı çalar
aklına gelirim.

Bir gece
yalnız kalırsın
ve benim sana verdiğim sevgiyi
özlersin.

O zaman
belki anlarsın...

Sana hiçbir şey vaat etmedim.

Sadece
seni sevdim.

Karşılığında
dünyaları istemedim.

Biraz sadakat,
biraz vefa,
biraz da
yanımda kalmanı istedim.

Çok gördün.

Ve şimdi...

Ben gidiyorum.

Ardımda
kırılmış bir kalp bırakıyorum.

Ama sana
beddua etmiyorum.

Çünkü ben seni
severken bile
kalbimi kirletmedim.

Sadece bir soru bırakıyorum
seninle birlikte:

Söylesene...
Sana neyi vaat ettiler de
hayatını sana adamış birini
mahvetmekten hiç çekinmedin?

Belki cevabını
bir gün kendi vicdanında bulursun.

Ben ise
cevabımı çoktan buldum:

Bazı insanlar
kendilerine verilen sevgiyi
kaybettikten sonra
değerini anlar.

Ama bazı kayıpların
geri dönüşü yoktur.

Benimki de öyle...

Çünkü sen
beni kaybetmedin sadece.

Seni gerçekten seven
bir kalbi kaybettin.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ