SÖVENE DUR DE!
Büyüdüğünü sanıp küçülüyor doya doya
Sövüp sayıyor baksana kulağın duya duya
Dine, kitaba, yere, işine, eşine ve kardeşine
Dur de! Konuşana, bir yerlere koya koya
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



