Sormasınlar Şiiri - Mehmet Taman

Sormasınlar Geceleri gözlerimdeki akan yaşlarda Boğazımın düğümlendiğinde hıçkırıklarımda Ben bile bensizken karanlık kuytularda Nerdeyim nasılım diye sormayanlar, Sormasınlar Duvarların üstüme geldiğinde Yer döşemesinin ahenğinde kaybolurken Kendimle birbaşa kala kalmışken Nerdeyim nasılım diye sormayanlar, Sormasınlar İçimde yanğınlar yanarken Ciğerim parçalanırken Kendime bile yabancılaşmışken Nerdeyim nasılım diye sormayanlar, Sormasınlar Günler saatler saniyeler durmuşken Hayatın bütün renkleri gözümde solmuşken Yaşamaya hal takatim kalmamışken Nerdeyim nasılım diye sormayanlar, Sormasınlar Gündüzün karanlıgı,gecenin zulmeti üstüme çökmüşken Bahar bahçe yaşamı,ben unutmuşken Bir başıma kendimle muhakeme kurmuşken Nerdeyim nasılsım diye sormayanlar, Sormasınlar