Sevgi ve menfaat Şiiri - Mehmet Taman

Sevgi ve menfaat Kendi düşüncelerimde hapsolmak sorgulamak zihnimdeki dünyamı daraltıyor ve sogukluk başlıyor hayata karşı.düşünceden ziyade korkunun düşümce fikir formasıda saglımı çok etkilediginin farkındayım.yaşanmışlık korkular soydan gelen bilmedigim anlayamadıgım korkularda buna dahil.bazen güzel şeyler düşünürken hayaller kurarkende birden bire ehvam sarıyor aklımı.korkularımdan dolayı savunma mekanizmam yine aynı şeyleri yaşarmıyım diye endişeleniyor bu endişeler şeytani ehvamlar.bu bilinci terketmek ve Yaratıcıya güven diye kendimi telkinliyorum.zayıf imanımdan ötrü tam başaramıyorum galiba.bazende inancım çok güçlü oluyor işte ozaman hayatın akışına bırakıyorum herşeyde bir hayır vardır.olanda hayır vardır benim için diyip devam ediyorum.bir tek konuda endişelerim korkularım susmuyor.acaba yaşadıgım gerçek sevgi mi.gercek sevginin insanlar arasında olduguna inanmak istiyorum.insan kullanmak menfaatleri için mi sever soruyorum bir cevap bulamıyorum.ama anladıgım insanın sevgiside alma verme dengeli sevgiye yol açıyor.ne kadar aldıgı ile orantılı.sevgide bunun gibi orantılı.çok seven biri alma dengesi bozuldugunda artık almayacagı birşey kalmadıgında sevgisi bitiyor biten bir duygu sevgi midir menfaat midir. Menfaat ugruna hayatlar nasılda heba oluyor.her insanın mefaati kadardir sevgisi.