Sormasınlar
Geceleri gözlerimdeki akan yaşlarda
Boğazımın düğümlendiğinde hıçkırıklarımda
Ben bile bensizken karanlık kuytularda
Nerdeyim nasılım diye sormayanlar,
Sormasınlar
Duvarların üstüme geldiğinde
Yer döşemesinin ahenğinde kaybolurken
Kendimle birbaşa kala kalmışken
Nerdeyim nasılım diye sormayanlar,
Sormasınlar
İçimde yanğınlar yanarken
Ciğerim parçalanırken
Kendime bile yabancılaşmışken
Nerdeyim nasılım diye sormayanlar,
Sormasınlar
Günler saatler saniyeler durmuşken
Hayatın bütün renkleri gözümde solmuşken
Yaşamaya hal takatim kalmamışken
Nerdeyim nasılım diye sormayanlar,
Sormasınlar
Gündüzün karanlıgı,gecenin zulmeti üstüme çökmüşken
Bahar bahçe yaşamı,ben unutmuşken
Bir başıma kendimle muhakeme kurmuşken
Nerdeyim nasılsım diye sormayanlar,
Sormasınlar
Seni sevmekten önce anlamak isterim.
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
Sana hep, hep yeniden başlamak isterim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta