Bir önceki yoldan vazgeçip, diğerine sapmak gibidir seni sevmek
Yüreğinin karanlığından aydınlık sağıp, girdaplarına dalıp gitmek
Şimşeğin ellerinden tutarak defne kokulu yollarından ilerlemek
Yıkılmış, yakılmış, talan şehirlere onulmaz gözyaşlarımı dökerek
Tozlu bir geçmişe doludizgin gitmek vaktidir şimdi, aşk diyerek
Yüzümün asık kederlerine yalnızlık bağdaşı kurup oturamazsın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta