Son Yalan Umut Şiiri - Mustafa Alp

sensiz yaşamak.
öyle anlatılacak bir şey değil,
insanın içinden eksileni inkar etmesi gibi.

gözüm yolu beklemiyor artık,
ihtimallere bakıyor.
çünkü insan
en çok gelmeyecek olanı bekliyor.

ocakta bir yemek,
masada iki tabak
biri bana,
biri yokluğuna.

zil çalıyor bazen.
kalbim koşuyor,
hayat duruyor,
sonra hiçbir şey olmamış gibi
devam ediyor dünya.

zaman geçmiyor
sadece senden bir şeyler eksiltiyor benden.

bir tebessümüne
acı kahveler içerdim ben,
şimdi anlıyorum.
en pahalı şey
karşılıksız sevgiymiş.

yine de.
göğsümde sakladığım bir umut var,
atmaya kıyamadığım son yalan.

gelmeyeceğini biliyorum.
ama her sabah
sanki gelecekmişsin gibi uyanıyorum.
insan, bildiğiyle yaşayamıyor bazen.

sensiz yaşamak.
alışmak değil,
eksik kalmaya razı olmak.

ve gerçek şu
giden unutur,
kalan
her gün yeniden hatırlar.

✍️