Bilmedin kapına gelen hikmeti, ziyareti. Kendinden bildin her ânı, zamânı, ziyafeti. Görmedin şefkatle sunulan imtihânı, fazileti. Sıradan bildin her sözü, selâmı, marifeti..
Şimdi bırak, herşey sâdeliğiyle kalsın. Herkes fırçasını tabloya kendi çalsın. Bırak! Her resim kendine yakışır mâna alsın. Herkes kendi resmini duvarına kendi assın..
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.



