Son Perde Şiiri - Levent Özsayın

​Şimdi yollar önümde bir muamma gibi uzar,
Her durak yeni bir yabancı, her durak yeni bir hüsran.
Arkamda bıraktığım o devasa enkazlar,
Bir zamanlar cennetimizdi, şimdi ise koca bir viran.
​Terk ettim seni, evet; ama sanma ki kolay oldu,
İçimdeki bütün şehirleri tek tek yaktım da geldim.
O taze açan güllerimiz birer birer soldu,
Ben bu sevdanın kefenini kendi ellerimle diktim de geldim.
​Ne izim kalacak bastığın o parke taşlarında,
Ne de bir yankım çınlayacak odanın kuytusunda.
Bir yabancı gibi adımı andığında yarınlarda,
Hatırla ki; bir şair öldü bu gidişin tam ortasında.