Şiirde tek hece, her an yüzüme çarpar ılık nefesiyle.
Kapımda dikilir, bir yağız delikanlı elinde fesiyle.
Ömrüme dakikalar ekler, takındığı en son neşesiyle.
Kırpık yüzler, kırışık alınlar, deryada yolumu kesse bile;
İçimde kaybolan anılar canlanır, duygu yüklü küfesiyle.
Yalnızlığıma dost olur, büründüğü en son neşesiyle...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta