Haykırırım tüm ruhlara, fırtınadan geçenlere,
Huzur kapısı açılır, doğru yolu seçenlere,
Karanlıklar zindan olur, gaflet zehri içenlere,
Boyun eğer cümle varlık, kaderin mahkemesinde.
*
Tartmalısın öz nefsini, ufku delen bir bakışla,
Boranda yön bulmaktır aşk, kırlangıç gibi akışla,
Yaraları sarmaktır aşk, ruha işlenen nakışla,
Tartılır her gizli niyet, hak mizanın gölgesinde.
*
Kırlangıçlar kanat çırpar, göğü sarsan bu tufanda,
Yolunu şaşırır gemi, dalga coşan o ummanda,
Sığınacak yer kalmamış, fırtınalı bir limanda,
Hesap verir cümle beşer, hakikatin kubbesinde.
*
Yaprak gibi savrulurlar, kibir dolu cehaletten,
Karanlığa gömülürler, nefsi saran delaletten,
Yollarını kaybederler, ders almadan felaketten,
Kimse kaçıp kurtulamaz, vicdanının pençesinde.
*
Sağanaklar sökün eder, duman çökmüş tepelerden,
Sel suları akıp gider, uğuldayan derelerden,
Şafak vakti doğar güneş, en karanlık gecelerden,
Hüküm giyer bütün suçlar, adaletin zirvesinde.
*
Merhameti kuşanmışız, fırtınanın kucağında,
Yanıp külü savurmuşuz, hakikatin ocağında,
Garip gönlü onarmışız, şu dünyanın bucağında,
Temize çıkar doğrular, imtihanın sahnesinde.
*
Kırlangıçlar süzülür hep, bulut aşan uzaklara,
Sevgi eken gönül varır, huzur dolu duraklara,
Sabredenler kavuşurlar, aydınlanan şafaklara,
Son mühür vurulur elbet, ömrün veda perdesinde.
Kayıt Tarihi : 6.11.2026 18:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!