Son menzil... Şiiri - Muhsin Yener

Muhsin Yener
498

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Son menzil...

Bu çağda duygusallık,
eskimiş bir hatıra gibi görülüyor;
kalblerin sesi susturulmuş,
vicdan, gürültüler arasında kaybolmuştur.

İnsanlar yüzlerine maske takar,
ruhsuz aynalarda kendini arar.
Bir cüzdanın kalınlığı kadar değer biçilir insana,
bir yüreğin derinliği ise sorulmaz bile.

Hissetmeyenler çoğaldı;
acıya yabancı,
utana bilmenin fazilet olduğunu unutmuş.
Taşlaşmış kalplerin arasında
merhamet bir sürgün gibi dolaşır.

Eğer ki sen bir sızı duyuyorsan içinde,
eğer yanlış karşısında yüzün kızarıyorsa,
bil ki sen bu dünyanın ölçüsüne sığmıyorsun.

Belki de sen insan kalabilmenin son
menzilisin.
Muhsin yener

Muhsin Yener
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 11:51:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Muhsin Yener
    Muhsin Yener


    İyilik sürgünde şimdi,
    güzellik gürültüye yenik.
    Doğruluk köşeye sıkıştırılmış,
    dürüstlük ise alay konusu olmuş.

    Sevginin yerini çıkar hesapları,
    saygının yerini kibir almış.
    Sözler bir gün bile dolmadan bozuluyor,
    namus pazarlık masalarında harcanıyor.

    Adaletin gözü bağlı değil artık,
    gören görüyor kimin yanında durduğunu.
    Erdem küçümseniyor,
    hile ise marifet sayılıyor.

    Vefa çoktan terk etmiş sokakları,
    dostluk menfaatin gölgesinde can çekişiyor.
    Kardeşlik dillerde kalmış bir hatıra,
    gönüller birbirine yabancı.

    Sabır tükenmiş, öfke çoğalmış.
    Güven paramparça edilmiş bir ayna gibi;
    kimse kimsenin yüzüne bakamaz olmuş.
    Sadakat satın alınabilir sanılıyor.

    Tahammül yerini tahakküme bırakmış,
    cömertlik gösterişe kurban edilmiş.
    Yiğitlik kabadayılıkla karıştırılmış,
    mertlik ise eski bir masal gibi anlatılıyor.

    Ama yine de pes etmemeli insan.
    Çünkü karanlık ne kadar büyürse büyüsün,
    bir tek mumun ışığından korkar.

    İyilikten vazgeçme.
    Doğruluktan dönme.
    Dürüstlüğü yük değil, şeref bil.

    Sevgiyle yürü, saygıyla konuş,
    sözünün arkasında dağ gibi dur.
    Namusunu, adaletini, vicdanını
    hiçbir çıkar uğruna satma.

    Çünkü gün gelir;
    servet toprağa kalır,
    makam unutulur,
    alkışlar susar.

    Fakat insanın ardından konuşulan tek şey şudur:

    "İyi insandı..."

    İşte bütün ömrün özeti de,
    bütün zaferlerin en büyüğü de budur.
    Muhsin yener

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)