Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
kadehlere doldurup içeceğim gidişini..içip tüketeceğim yokluğunu..yokluğundan türeteceğim varlığını..dayanılmaz veda sahnesi.. vakit gelmiş artık..elveda.. güzeldi..bilirim.. çünkü benimde bir..elveda..m..var,saygılarımla,Sayın Akdeniz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta